Mijn eerste herinnering aan zevenblad is niet dat iemand hem plukte of bewonderde, maar juist dat hij vervloekt werd.
Hij groeide overal. In borders, tussen vaste planten, langs paadjes. Je trok hem eruit, wortels en al, en een week later stonden de bladeren er gewoon weer.
Alsof hij zich niets aantrok van wat wij van hem vonden.
Alsof hij wist dat hij hier thuishoorde, of wij dat nu leuk vonden of niet.
Voor veel tuiniers is zevenblad daarmee het symbool van verloren strijd. Jaar na jaar, schoffelen en de plant lijkt het nog te winnen.
Maar ergens onderweg veranderde mijn blik.
Want die hardnekkigheid, diezelfde eigenschap die tuiniers tot wanhoop drijft, is ook precies wat zevenblad zo bijzonder maakt. Hij verschijnt als een van de eersten wanneer de tuin nog kaal is, frisgroen en vol energie, terwijl de rest van de beplanting nog staat te slapen. Hij laat zich niet tegenhouden door vorst, droogte of verwaarlozing.
En dan is er nog iets waar de meeste mensen niet bij stilstaan: je kunt hem gewoon opeten. Je hebt eigenlijk volop voedsel in je tuin groeien.
Vandaar dat ik hem nu ook enorm waardeer. Ook in de tuin. In het voorjaar, pak ik een mand en pluk er volop van. De smaak en de variëteit wat je ermee kan in de keuken, maakt me enorm blij.
Waar groeit ze en wat vertelt dat?
Zevenblad groeit graag op voedselrijke grond.
Je vindt haar in tuinen, langs bosranden en op plekken waar de bodem levendig en humusrijk is. Ze verspreidt zich via ondergrondse wortelstokken en kan daardoor grote plekken bedekken.
Ze is een echt lentekruid dat gelijktijdig groeit met bijv. brandnetel, paardenbloem, kleefkruid en andere voorjaarskruiden.
Dat maakt haar voor tuiniers soms lastig. Maar voor wie wilde planten leert kennen, betekent het ook iets anders dan overlast.
Zevenblad is het toonbeeld van overvloed. En overvloed is precies wat je zoekt als je meer met de natuur wilt leven.
Hoe herken je zevenblad?
Zevenblad heeft een aantal duidelijke kenmerken:
- De jonge bladeren verschijnen vroeg in het voorjaar
- Aan één bladsteel zitten meestal zeven blaadjes (aan de zijkanten twee keer twee, en de top bestaat uit drie blaadjes die bij elkaar staan of vergroeid zijn)
- Als je de bladeren kneust ruikt het naar een peterselie/selderie/wortel geur
- De bladsteel heeft een gleufje aan de bovenkant
- Fijn gezaagde bladrand
- Later in het seizoen witte schermbloemen
Twijfel je bij herkenning? Pluk dan niet.
Wat ze uitstraalt
Zevenblad staat voor mij voor onverstoorbaarheid. Alsof ze een duidelijk doel heeft en daar niet van af te brengen is. Ze komt terug, steeds weer. En haar kracht zit in veerkracht en worteling.
Oogsten met aandacht
Zevenblad groeit vaak in zulke overvloed dat plukken met mate hier nauwelijks van toepassing is.
Jonge bladeren in het voorjaar zijn het lekkerst. Ze zijn zacht van smaak en veelzijdig in de keuken. Later in het seizoen worden de bladeren steviger, maar nog steeds goed bruikbaar in warme gerechten. De bloemen in de zomer zijn ook eetbaar en mooi als garnering.
Ik vind het heerlijk om zevenblad te kunnen gebruiken in de keuken.
Wat kun je ermee maken?
Zevenblad is verrassend veelzijdig. Je kunt het gebruiken als slagroente, spinazievervanger, peterselievervanger, in soep of in ovengerechten. De recepten vind je in mijn ander blogs:
Zevenblad omelet
Zevenblad limonade
Zevenblad kroketten met verse bieslook
Zevenblad mayonaise
Zevenblad omelet
Zevenblad wraps
Een handje jong blad is vaak al genoeg om een gerecht een frisse, groene smaak te geven.
Verder verdiepen
Wil je meer wilde planten leren kennen en gebruiken? In de Leefbibliotheek gaan we daar stap voor stap dieper op in. Je vindt de les in de categorie Wildplukken in de Lente.
Veel plezier met zevenblad!
