Ik heb heel veel vertrouwen in de natuur.
Het is zo bijzonder te zien hoe snel de natuur weer terugkomt op moment dat er een stuk land verwaarloosd, beschadigd of vernietigd is.
De natuur redt zich wel.
Daar maak ik me helemaal geen zorgen over.
Hoe meer beschadigd een gebied is, hoe langer het zal duren, voor het leven weer terug is. Terug komt ze echter.
De natuur.
Het zijn de bewoners van het vernietigde land die het moeilijk krijgen
De insecten, kleine en grotere dieren, de schimmels, mossen, planten, bomen.
En ja, de mens.
Want als we onze leefomgeving vernietigen, waar moeten we dan leven?
We leven in een hele boeiende tijd
Een tijd waarin we de grens bereikt hebben van een manier van leven die niet duurzaam is. Niet houdbaar.
Een tijd waarin we uitgedaagd worden om te veranderen. We een andere levensstijl moeten aannemen.
Eentje die wel duurzaam is.
Eentje die het leven respecteert.
Het roer omgooien
Een levensstijl waarin we serieus nemen wat er gaande is. Waarin we het niet in allerlei kleine zogenoemde oplossingen zoeken.
Ik geloof echt dat we een kans hebben om het roer nog om te gooien.
Als we gaan inzien:
Dat de natuur om ons heen extreem waardevol is en dat we van haar afhankelijk zijn.
Dat het niet aan de politiek of iemand anders is, maar aan onszelf.
Dat het onze levensstijl is die drastisch moet veranderen.
Mag ik je in een beeld meenemen?
Het zijn de pioniers die het nieuwe brengen
Wat gebeurt er als er een stuk land vernietigd is, uitgeput is?
Dan komen de helpers van de natuur: de pioniers.
Het zijn de pioniersplanten die als eerste verschijnen in natuurlijke systemen als er een open ruimte ontstaat. De kruid-achtigen, die hun werking inzetten om een leefomgeving te herstellen.
In onze spreektaal hebben we het dan vaak over “onkruiden”, omdat wij deze kruidachtige planten liever niet in onze tuinen zien opkomen.
Maar het zijn de pioniers die het voorwerk doen.
De bodem weer tot leven brengen.
Alvorens de andere planten kunnen terugkomen en de natuur zich in de breedte kan herstellen.
Als ik om me heen kijk, zie ik vandaag de dag pioniers opstaan die ieder op eigen wijze een herstellende bijdrage leveren om het kapotte leefsysteem in onze biotoop te herstellen.
Het zijn deze pioniers die helpen.
Het nieuwe brengen.
We moeten ze koesteren, niet veroordelen
Deze pioniers zijn niet altijd gewild, niet altijd gewenst.
Omdat ze tegendraads zijn, patronen en denkbeelden willen doorbreken.
Net als dat de brandnetel en de paardenbloem met hun krachtige wortels verharde bodems doorbreken.
Ze prikken, ze irriteren, ze woekeren.
En juist daarom moeten we ze zo koesteren.
Want het zijn de pioniers die ruimte maken voor een nieuwe wereld.
Ik zie zo vaak negatieve oordelen langskomen over mensen die het goede proberen te doen, dat ik het belangrijk vind om dit beeld neer te zetten.
Laten we ophouden met oordelen.
Daarmee brengen we namelijk alleen maar negativiteit naar buiten.
Laten we juist de onrust die deze “pioniers” teweeg brengen, koesteren. Omdat ze strijden voor een nieuwe wereld. En daarmee dus dat wat ongezond is uit de “verouderde wereld” willen weghalen.
Geef juist ruimte aan de pioniers.
