De Levende Natuurwereld - verbinden met natuurwezens

Van 15 tot 22 mei 2027 komt Tim Biot naar Harmony Center om een bijzondere week te begeleiden: De Levende Natuurwereld.

Hieronder vind je de informatie van de site van Tim Biot over deze week.
Aanmelden kan bij Tim Biot direct – zie onderstaand zijn contactgegevens.

Tevens toegevoegd (onderaan de pagina) een uitgebreid verhaal dat Tim Biot heeft geschreven over Natuurwezens.
Wat ons betreft zeker de moeite waard om te lezen!

Wellicht zien we je in mei bij Harmony Center om samen deze week te beleven?
Meer informatie over andere weken die we bij Harmony Center organiseren, vind je hier:  VERKEN DE HARMONY WEKEN →.

Lieve groet,
Maria & Marco

De Levende Natuurwereld

 

Bron: Tim Biot

Een zachte reis van heling, loslaten, her-inneren, ontmoeten en ontluiken.
Deze week is een reis doorheen onszelf en de Natuurwereld.

We komen samen in de natuur en laten ons opnieuw herinneren aan iets wat ons lichaam en onze ziel eigenlijk al kennen: het natuurlijke ritme van het leven.

De natuur haast zich niet. Ze forceert niets. Ze opent wanneer de omstandigheden juist zijn. Ze laat los wanneer iets zijn tijd heeft gehad. Ze rust wanneer rust nodig is. En ze ontluikt wanneer het leven van binnenuit naar buiten wil bewegen.

Vanuit diezelfde principes zullen we deze week samen bewegen.

Het groeitraject

 

Tijdens ons transformatieproces volgen we zoveel mogelijk de weg van de minste weerstand. We hoeven nergens doorheen te breken en niets in onszelf te forceren.

We laten ruimte voor de natuurlijke flow van het leven zelf.
We respecteren onze natuurlijke ritmes. Zoals een bloem niet sneller opent omdat iemand aan haar blaadjes trekt, hoeft ook in ons niets te openen voordat het daar klaar voor is.

Heling en release mogen plaatsvinden wanneer het lichaam aangeeft dat het veilig en rijp is om iets los te laten.

En tegelijkertijd luisteren we naar wat de ziel naar boven wil brengen.
Een kwaliteit. Een herinnering. Een gave. Een dieper weten. Een nieuw stukje van onszelf dat klaar is om geleefd te worden.

Werken met de natuurwereld

 

De Natuurwereld is zoveel meer dan het landschap dat ons omringt. Wanneer we vertragen en werkelijk aanwezig worden, kunnen we haar opnieuw ervaren als een levend veld van bewustzijn, intelligentie en relatie.

De aarde onder onze voeten, bomen en planten, water, stenen, dieren, wind, vuur en de subtielere natuurwezens die met deze verschillende werelden verbonden zijn, kunnen ieder op hun eigen manier een spiegel en een ondersteuning worden in ons proces.

De natuur probeert ons niet te veranderen. Ze vraagt ons niet om iemand anders te worden. Ze ontmoet ons waar we zijn.
En juist daarin schuilt een groot deel van haar helende kracht.

Een boom kan ons iets leren over geworteld zijn zonder stil te staan. Water kan ons herinneren aan beweging en loslaten. De aarde kan ons helpen zakken uit het hoofd en terugkeren naar het lichaam. Wind kan ruimte brengen waar iets vast is komen te zitten. Vuur kan zichtbaar maken wat klaar is voor transformatie.

Maar misschien is haar grootste geschenk nog eenvoudiger: de natuur brengt ons terug naar wat natuurlijk is.
Wanneer we lange tijd hebben geleefd vanuit aanpassing, inspanning, verwachtingen of controle, kunnen we het contact verliezen met ons eigen ritme.

In de natuur ontmoeten we een wereld waarin niets zich hoeft te bewijzen. Een zaadje weet wanneer het moet ontkiemen. Een boom weet wanneer hij zijn bladeren mag loslaten. De winter probeert geen lente te zijn.

Door tijd door te brengen in dit levende veld kunnen ook wij opnieuw leren luisteren naar onze eigen natuurlijke beweging.

Zo wordt de Natuurwereld geen decor voor ons innerlijke proces.
Ze wordt een bondgenoot.

Ontmoeting met de natuurwezens

 

Doorheen deze week openen we ons ook voor de subtielere lagen van de Natuurwereld en voor de wezens die daarin leven en werken.

In vele tradities wordt gesproken over elementalen, elfen, feeën, boom- en plantenwezens, waterwezens en Deva’s. We zullen deze wereld benaderen vanuit openheid, respect en ontmoeting.

Deze prachtige bewustzijnsvormen kunnen diepgaande ondersteuning bieden tijdens ons proces van groei en heelwording.
Via zachte heling, fluisterende woorden van wijsheid, een liefdevolle aanraking, een herinnering…

We leren verstillen, luisteren en onze waarneming verfijnen. Via meditaties, spirit journeys en tijd in de natuur creëren we ruimte waarin een ontmoeting kan ontstaan — op de manier die voor ieder van ons natuurlijk is.

Soms als een beeld of aanwezigheid. Soms als een gevoel, een innerlijk weten, een droom of een subtiele verschuiving in het veld.
We hoeven de Natuurwezens niet te zoeken.

We leren opnieuw luisteren naar de wereld waarin zij altijd al aanwezig waren.

De opleiding

 

We creëren een veilig veld waarin we op een zachte en natuurlijke wijze toestaan dat ons lichaamsysteem en ons zenuwstelsel zich vanzelf ontspannen en herbalanceren. Dan verschijnen er vanzelf openingen waar heling, transformatie en release kunnen plaatsvinden.

Er worden meditaties, energiewerk, spirit journeys en natuurervaringen aangereikt.
Er zal plaats zijn voor persoonlijke readings, deelcirkels en gesprekken, maar evenzeer voor stilte, integratie, alleen-zijn en eenvoudigweg aanwezig zijn met het land.
We ontmoeten natuurwezens en vergeten delen van onszelf.
We ontdekken gaandeweg dat die twee ontmoetingen veel dichter bij elkaar liggen dan we dachten.

Deze week gaat daarom niet over zoveel mogelijk ervaren, zien of bereiken.
Ze gaat over verzachten.
Over opnieuw leren luisteren.
Over helen en loslaten waar het leven daarom vraagt.
Over her-inneren wat nooit werkelijk verdwenen is.
Over ontmoeten.
Over langzaam ontluiken.
En over ontwaken tot het besef dat wij niet buiten de natuur staan.

Wij zijn natuur.
En wanneer we opnieuw leren leven volgens haar principes, ontstaat er misschien vanzelf een deur naar de wereld die altijd al naast, rondom en doorheen de onze aanwezig was.

De locatie

 

Welkom in Harmony Center. Diep in het groene heuvelland van Zuidwest-Hongarije, bij het dorpje Abaliget, ligt een plek waar de tijd vertraagt. Een beschermd bos met eeuwenoude bomen, twee meren en een grot die al eeuwen pelgrims aantrekt. Wie de berg in stapt, voelt het meteen: de lucht is zuiver, de stilte diep en de energie en lucht helend.

Op deze krachtplek bouwen Maria en Marco al meer dan twintig jaar aan een leven in harmonie met de natuur. Hun terrein is een levend geheel: een voedselbos, een permacultuurmoestuin, kruiden en bloemen in overvloed, vijvers en wilde hoekjes waar planten, dieren en natuurwezens alle ruimte krijgen. Hier is de natuur geen decor, maar gastheer.

Meer dan een cursus

 

Tussen de sessies door kun je erop uit: naar energetische krachtplekken in het landschap, een meditatie in de heilige stilte van de grot, een bad in een thermale bron, zwemmen in het meer, of een ontmoeting met de warme Hongaarse gemeenschap.
Kom thuis in de natuur, en in jezelf.

Over de lesgever

 

Tim Biot begeleidt sinds 2008 mensen op hun pad van bewustwording en innerlijke ontwikkeling, via individuele live & online sessies en readings, workshops, groepsreizen en retreats.

Hij is auteur van de boekenreeksen The Chronicles of Christ en The Books of Gaia, en oprichter van Awakening Consciousness — een levend veld voor bewustwording, belichaming en innerlijke waarheid.

Via zijn werk brengt Tim spiritualiteit en menselijke ontwikkeling samen, met bijzondere aandacht voor bewustzijn, energiewerk en onze verbinding met het Levende Veld.

www.instagram.com/portalofawakening

Praktische informatie

 

Data: zaterdag 15-22 mei 2027
Locatie: Harmony Center – Abaliget, Hongarije
Investering in jezelf: €1111

Vragen en inschrijven: GaianaAcademy@gmail.com

De groep

 

We werken met een intieme groep om iedereen voldoende persoonlijke aandacht en individuele ondersteuning te bieden.
Er is ruimte voor 7 deelnemers.

Accommodatie

 

Verblijf midden in de natuur. Tijdens de cursusweek woon je op het terrein van het retraite centrum zelf.
Kies wat bij jou past:
– Kamperen tussen de bomen of op het open veld, met de sterrenhemel als dak (eigen kampeergerief meenemen)
– Het gastenhuis, met vier tweepersoonskamers en twee eenpersoonskamers
De accommodatie is inbegrepen in de deelnameprijs.
Omdat we met een kleine groep gaan, heeft bijna iedereen een privékamer.

De maaltijden

 

Je wordt gevoed met vegetarische maaltijden, bereid met eerlijke, lokale ingrediënten.
Soms met een ketel boven een kampvuur, soms met een picknickmand in het bos.
Of laat je verrassen met een wildpluk lunch.
Alle maaltijden zijn inbegrepen in de deelnameprijs en worden voorzien door Maria en Marco.

Vervoer

 

We vliegen met Ryanair vanuit Charleroi naar Boedapest (vliegtickets zijn niet inbegrepen in de prijs).
Ter plaatse gebruiken we een busje met chauffeur (inbegrepen in de prijs).
Zowel voor het vervoer tussen Boedapest luchthaven en het Harmony Center, als ter plaatse om krachtplaatsen te bezoeken.

Communicatie

 

Er wordt een tijdelijke whatsapp groep aangemaakt waar praktische afspraken worden gemaakt en waar we met elkaar in verbinding kunnen blijven.

Contact Tim Biot

 

https://www.instagram.com/portalofawakening
https://www.facebook.com/GaianaAcademy
email: GaianaAcademy@gmail.com

bron: Tim Biot

Natuurwezens

Er was misschien een tijd waarin de mensheid de natuur niet ervoer als iets wat losstond van haarzelf.

Het bos was niet slechts een verzameling bomen.
De rivier was niet slechts water dat door een landschap stroomde.
De berg was niet slechts steen.

De natuur leefde.
En binnen die levende wereld nam de mensheid misschien ooit vormen van intelligentie waar die vandaag bijna volledig uit ons collectieve bewustzijn verdwenen zijn.

We hebben hen vele namen gegeven.
Natuurgeesten.
Elementalen.
Deva’s.
Feeën.
Bewakers van plaatsen.
Geesten van het land.

Verschillende culturen beschreven hen op verschillende manieren. Maar onder al die mythologie ligt een fascinerende mogelijkheid:
Wat als de natuur vormen van bewustzijn bevat die de fysieke werkelijkheid niet op dezelfde manier bewonen als wij?
En wat als zij nooit verdwenen zijn?
Wat als wij hen gewoon niet meer waarnemen?

Een wereld binnen onze wereld

 

Wanneer we aan leven denken, zoeken we meestal naar fysieke organismen.
Planten. Dieren. Schimmels. Micro-organismen. Maar misschien is bewustzijn niet beperkt tot biologische lichamen.

Vanuit spiritueel perspectief bevat de natuurlijke wereld vele lagen van intelligentie. Sommige zijn nauw verbonden met specifieke bomen, rivieren, stenen, grotten of landschappen. Andere lijken verbonden te zijn met de grotere energetische architectuur van ecosystemen.

Ze leven niet noodzakelijk ergens anders.
Misschien bestaan ze hier, binnen een andere frequentieband van dezelfde werkelijkheid.

Stel je verschillende radiofrequenties voor die tegelijkertijd door dezelfde kamer bewegen. Ze bevinden zich allemaal in dezelfde ruimte, maar een ontvanger die op één frequentie is afgestemd, blijft zich onbewust van de andere.

Misschien overlappen onze werkelijkheden elkaar op een vergelijkbare manier.
Het bos dat we met onze menselijke zintuigen waarnemen, is één verschijningsvorm van dat bos.
Maar misschien is het niet de enige…

Natuurwezens, elementen en Deva’s

 

Het kan nuttig zijn om niet ieder subtiel wezen uit de natuur in dezelfde categorie onder te brengen.

Elementale wezens lijken nauw verbonden te zijn met de fundamentele krachten waardoor de natuur zich uitdrukt, traditioneel geassocieerd met aarde, water, lucht en vuur. Ze zijn minder te vergelijken met kleine mensachtige wezens die onzichtbaar tussen ons leven, en meer met levende uitdrukkingen van natuurkrachten. Sommige lijken sterk plaatsgebonden. Andere kunnen deel uitmaken van enorme energetische systemen.

Natuurwezens kunnen meer geïndividualiseerd overkomen. Ze kunnen verbonden zijn met bossen, planten, bronnen, bergen, stenen of specifieke plaatsen. De oude verhalen over feeën, elfen, gnomen en soortgelijke wezens bevatten misschien culturele interpretaties van ontmoetingen met sommige van deze intelligenties.

En dan zijn er wat veel tradities deva’s noemen. Deva’s kunnen worden begrepen als grotere organiserende intelligenties binnen de natuur, bewustzijnsvelden die de patronen dragen waarbinnen het leven zich ontvouwt.

Een boom kan zijn eigen bewustzijn hebben.
Een bos kan een ander niveau van bewustzijn bezitten.
En achter een volledige boomsoort kan zich nog een grotere organiserende intelligentie bevinden.

Misschien is de werkelijkheid op deze manier opgebouwd:
Bewustzijn binnen bewustzijn binnen bewustzijn.

Wat doen ze?

 

Misschien zegt de vraag zelf al iets over de menselijke geest.
Wij hebben de neiging te vragen waar alles voor dient.

Maar natuurwezens hebben misschien geen ‘taak’ in de menselijke betekenis van het woord.
Hun bestaan zelf kan deel uitmaken van de manier waarop de Aarde haar samenhang bewaart.

Sommige lijken energetische structuren in landschappen te verzorgen.
Sommige werken met planten en hun groei.
Sommige lijken verbonden met watersystemen.
Andere bewaken bepaalde plaatsen of onderhouden grenzen tussen verschillende bewustzijnsvelden.Nog andere lijken deel te nemen aan de subtiele uitwisseling tussen de Aarde en grotere kosmische velden.

Je zou hen kunnen zien als een deel van de onzichtbare ecologie van onze planeet.

We herkennen fysieke ecosystemen omdat we ze kunnen waarnemen. Maar misschien bezit de Aarde ook subtiele ecosystemen — complexe relaties tussen bewustzijnsvormen die onze huidige wetenschap nog niet heeft leren waarnemen.

In die zin zijn natuurwezens niet bovennatuurlijk.
Ze zijn juist diep natuurlijk.

Waar komen ze vandaan?

 

Hier wordt het mysterie nog dieper.

Sommige natuurintelligenties lijken onafscheidelijk verbonden met de Aarde zelf, alsof ze samen met het bewustzijn van deze planeet zijn ontstaan.
Andere dragen een kwaliteit die vreemd genoeg kosmisch aanvoelt.

Binnen esoterische tradities en hedendaagse intuïtieve ervaringen worden bepaalde wezens die met de natuur verbonden zijn soms geassocieerd met andere planetaire of stellaire velden — waaronder Pleiadische, Siriaanse, Arcturiaanse of Venusiaanse bewustzijnsstromen.

Misschien moeten we deze verbanden niet al te letterlijk interpreteren.
Een wezen hoeft niet noodzakelijk fysiek door de ruimte te hebben gereisd om de frequentie van een andere wereld te dragen.

Bewustzijn kan zich verplaatsen op manieren waarop biologie dat niet kan.
Patronen van intelligentie kunnen zichzelf misschien doorheen verschillende planetaire systemen verspreiden.

Sommige wezens kunnen daarom betrokken zijn geweest bij de ontwikkeling van leven op meerdere werelden.
En sommige kunnen zo oud zijn dat de vraag van welke planeet ze afkomstig zijn bijna niet meer de juiste vraag is.

Hun afstamming behoort misschien niet tot een planeet…
maar tot het Leven zelf.

Toen mensen hen nog konden zien

 

Bijna iedere oude cultuur heeft verhalen bewaard over wezens die de natuur bewonen.

De namen veranderden.
De beschrijvingen veranderden.
Maar de onderliggende intuïtie bleef opmerkelijk hardnekkig aanwezig:

De mensheid was niet alleen in het landschap.
Er waren intelligenties in de bossen.
Bewakers rond bronnen.
Aanwezigheden in bergen.
Wezens verbonden met specifieke bomen, stenen en heilige plaatsen.

Misschien functioneerde het menselijke bewustzijn ooit anders.

Onze voorouders bezaten mogelijk een meer doorlaatbare relatie tussen zintuiglijke waarneming, intuïtie en het subtiele veld.
De wereld werd ooit misschien als veel levender ervaren dan vandaag.

Naarmate onze beschaving steeds mentaler en technologischer werd en zich verder verwijderde van de ritmes van de Aarde, kan onze waarnemingsbandbreedte smaller zijn geworden.

De wezens trokken zich niet noodzakelijk terug.
Wij trokken ons terug uit de laag van de werkelijkheid waarin we hen konden ontmoeten.

En langzaam werd herinnering tot mythologie.

Leefden we ooit samen?

 

Er schuilt een bijzondere tederheid in de manier waarop veel mensen op dit onderwerp reageren.
Voor sommigen voelt het horen over natuurwezens niet alsof ze iets nieuws leren.

Het voelt als herinneren.
Een diepe vertrouwdheid.
Een verlangen naar bossen waar ze nog nooit zijn geweest.
Een vreemd soort heimwee wanneer ze oude verhalen over elfen, feeën of elementale rijken horen.

Misschien bevat mythologie vervormde herinneringen aan een tijd waarin de grens tussen menselijk en elementaal bewustzijn veel dunner was. Niet noodzakelijk een historische beschaving in de conventionele betekenis, waarin mensen en feeën letterlijk samen door dorpen wandelden.

De relatie kan veel subtieler zijn geweest.
Mensen waren misschien eenvoudigweg in staat dimensies van de natuur waar te nemen en ermee te communiceren die nu grotendeels onzichtbaar voor ons zijn.

Heilige wouden waren dan niet symbolisch.
Het waren ontmoetingsplaatsen.
Offers waren geen bijgeloof.
Het waren gebaren van wederkerigheid.

En het betreden van bepaalde landschappen vereiste respect, omdat mensen begrepen dat ze het veld van een ander wezen binnengingen.

Kan een menselijke ziel ooit een natuurwezen zijn geweest?

 

Vanuit spiritueel perspectief is dit zeker voorstelbaar.

Als bewustzijn in essentie niet menselijk is, dan hoeft incarnatie niet altijd één biologische ontwikkelingslijn te volgen.
Een ziel kan vele bestaansvormen verkennen.

Sommige zielen die vandaag als mens geïncarneerd zijn, dragen misschien herinneringen aan een bestaan binnen elementale rijken of natuurrijken.

Niet noodzakelijk als een klein gevleugeld feetje uit onze verhalenboeken, maar als een bewustzijnsvorm waarvan de relatie tot materie, individualiteit en tijd fundamenteel anders was dan de onze.

Misschien verklaart dit waarom sommige mensen een bijna onverklaarbare intimiteit ervaren met bepaalde aspecten van de natuur.Bossen kunnen meer als thuis voelen dan steden.
Bomen kunnen als familieleden aanvoelen.
Bepaalde landschappen kunnen een overweldigend gevoel van herkenning oproepen.

En de vernietiging van de natuur kan niet alleen als een ecologisch probleem worden ervaren, maar bijna als persoonlijk verdriet.
Misschien leren sommige mensen niet hoe ze met de natuurrijken moeten communiceren.
Misschien herinneren ze zich een taal die ze ooit kenden.

Hoe kunnen we met hen communiceren?

 

Waarschijnlijk niet door te hard te proberen hen te zien.
De menselijke geest verlangt vaak naar fenomenen.

Een vorm tussen de bomen.
Een gezicht tussen de bladeren.
Een foto.
Bewijs.

Maar subtiele communicatie begint meestal ergens stiller.

Bij relatie.
Ga een natuurlijke plek binnen zonder haar onmiddellijk te vragen jou een ervaring te geven.
Word stil.
Voel het landschap voordat je benoemt wat zich erin bevindt.
Merk op waar je aandacht vanzelf naartoe wordt getrokken.
Een boom.
Een steen.
Een beweging van de lucht.
Een specifieke plek naast een beek.
Erken vervolgens eenvoudigweg de mogelijkheid dat daar bewustzijn aanwezig kan zijn.

Je hebt geen ingewikkelde rituelen nodig.
Een oprechte innerlijke begroeting kan voldoende zijn.
En luister dan.
Niet noodzakelijk naar woorden.
Communicatie kan zich aandienen als een gewaarwording, een innerlijk beeld, een plots weten, een emotie, een verandering in de atmosfeer of een onverwachte beweging van je aandacht.

De belangrijkste kwaliteit is niet paranormale begaafdheid.
Het is respect.
Want werkelijke relatie begint wanneer we stoppen de onzichtbare wereld te behandelen alsof ze bestaat voor ons spirituele vermaak.

Waarom sommige mensen hen waarnemen en anderen niet

 

Misschien heeft subtiele waarneming minder te maken met het bezitten van een bijzondere gave en meer met de manier waarop bewustzijn de werkelijkheid filtert.

Het menselijke zenuwstelsel ontvangt een enorme hoeveelheid informatie, terwijl ons bewuste gewaarzijn slechts een fractie daarvan selecteert.

Wat wij verwachten dat bestaat, beïnvloedt wat we opmerken.
Wat onze cultuur ons vertelt dat onmogelijk is, kan al worden weggefilterd voordat het onze bewuste interpretatie bereikt.
Kinderen lijken soms veel opener te staan voor ongewone vormen van waarneming.
Daarna leren ze de grenzen van de aanvaarde werkelijkheid.

‘Dit is echt.’
‘Dit is verbeelding.’
‘Dit bestaat.’
‘Dit bestaat niet.’
En geleidelijk sluiten de deuren zich.

Spirituele ontwikkeling gaat daarom misschien niet altijd over het verwerven van nieuwe vermogens.
Soms gaat het over het verwijderen van filters.

De huidige bewustzijnsverschuiving

 

Er lijkt momenteel iets interessants te gebeuren.
Overal ter wereld beschrijven steeds meer mensen een hernieuwde gevoeligheid voor de natuur.

Ze voelen bomen sterker.
Ze voelen de atmosfeer van landschappen.
Ze ervaren bepaalde plaatsen als bewust.
Ze merken synchroniciteiten met dieren op.
Ze ontmoeten lichten, aanwezigheden of subtiele bewegingen in bossen en op heilige plaatsen.

We zouden dit allemaal psychologisch kunnen interpreteren.
Maar binnen een spiritueel kader verschijnt nog een andere mogelijkheid.

Misschien beginnen het menselijke bewustzijn en de subtiele dimensies van de Aarde langzaam opnieuw met elkaar te resoneren.
Niet omdat twee werelden fysiek naar elkaar toe bewegen.
Maar omdat hun waarnemingsfrequenties elkaar opnieuw beginnen te overlappen.

Wat mystici soms omschrijven als ‘het dunner worden van de sluier’ gaat daarom misschien minder over een kosmisch gordijn dat verdwijnt en meer over een transformatie van het menselijke bewustzijn.

Wanneer onze waarneming verandert, kunnen aspecten van de werkelijkheid die altijd aanwezig waren geleidelijk opnieuw toegankelijk worden.
De natuurrijken keren misschien niet terug.
Misschien keren wij terug naar hen…

Misschien wachten ze op iets anders

 

En misschien bestaat er nog een diepere laag.

Eeuwenlang heeft de mensheid de Aarde grotendeels benaderd vanuit ontginning en exploitatie.

Bossen werden hout.
Bergen werden mineralen.
Rivieren werden grondstoffen.
Dieren werden handelswaar.
Land werd bezit.

We stopten de Aarde te benaderen als een levend wezen en begonnen haar te behandelen als materie.
Als de natuur bewustzijn bevat, stel je dan eens voor wat deze verschuiving moet hebben betekend voor de wezens wier bestaan verweven is met deze ecosystemen.

Misschien nam de communicatie niet alleen af omdat onze waarneming veranderde.
Misschien werd het vertrouwen verbroken. En daarom kan het herstellen van contact meer vereisen dan meditatie.

Het kan een nieuwe relatie met de Aarde vereisen.
Een relatie gebaseerd op wederkerigheid in plaats van bezit.
Luisteren in plaats van domineren.
Participatie in plaats van exploitatie.

Misschien ontdekken we dat de toegangspoort tot de elementale rijken niet in de eerste plaats paranormaal is.
Ze is ethisch.

Een oud bondgenootschap

 

Misschien waren de mensheid en de natuurrijken nooit bedoeld om afzonderlijk van elkaar te bestaan.

Wij vertegenwoordigen verschillende uitdrukkingen van hetzelfde planetaire bewustzijn.
Mensen dragen buitengewone vermogens tot zelfbewustzijn, creativiteit en transformatie.

Natuurwezens dragen misschien een even buitengewone intimiteit met de levende intelligentie van de Aarde.
De ene verkent bewustzijn door individualiteit.
De andere blijft diep verweven met het veld.

En misschien bestond er ooit een bondgenootschap tussen deze werelden.
Een begrip dat de mensheid over de Aarde zou wandelen terwijl zij in dialoog bleef met de intelligenties die haar subtiele ecologie onderhouden.

Dat bondgenootschap kan vergeten zijn.
Maar vergeten betekent niet vernietigd.

Herinneren

 

De volgende keer dat je een oud bos binnengaat, probeer dan eens iets anders.

Stop even met het een bos te noemen.
Stop met het identificeren van de bomen.
Stop met verklaren wat je ziet.

Sta stil.
Luister voorbij het geluid.
Voel voorbij de aanraking.

En sta jezelf toe een mogelijkheid te overwegen waar de moderne mens zelden bij stilstaat:
Misschien ben je niet alleen.
Misschien is iets in dat landschap zich bewust van jou.
Misschien is het zich al heel lang bewust van de mensheid.
En misschien is dat vreemde verlangen dat sommigen van ons voelen wanneer we de wilde natuur binnengaan niet alleen een verlangen naar de natuur.
Misschien is het de herinnering aan een relatie.

Een relatie tussen werelden.
Een relatie tussen verschillende uitdrukkingen van bewustzijn.
Een relatie die al bestond lang voordat wij vergaten hoe we moesten luisteren.

De natuurwezens hebben het misschien niet nodig dat wij in hen geloven.
Misschien wachten ze er eenvoudigweg op dat we stil genoeg worden om hen opnieuw op te merken.
En terwijl de mensheid een nieuw hoofdstuk binnengaat in haar relatie met bewustzijn en met de Aarde, is misschien één van de dingen die op ons wacht helemaal niet nieuw.
Misschien is het iets onvoorstelbaar ouds.

De herinnering dat de Aarde nooit stil is geweest.
Wij zijn alleen vergeten hoe we naar haar moeten luisteren.